woensdag 26 november 2014

Voor u getest: de Croque Madame van Domo

De rust is weergekeerd ten huize Hap & Tap. Ik geef het toe: door die deelname aan de Libelle Lekker wedstrijd heb ik een paar weken als een kip zonder kop rondgelopen. Wie mij kent, zal het bevestigen: ik ben een e-nor-me stresskip. Allez, die 'enorme' slaat niet op kip (ik weeg begot nog geen 50kg nat aan de haak), maar slaat op stress.

Maar goed, het heeft niet mogen zijn. Ik doe gewoon verder met wat ik bezig was en waarvan ik hoop dat ik jullie er blij mee maak: leuke, ietwat uitdagende receptjes, interessante reviews, verslagjes van cookingevents,...



Een voordeel van geen very last minute opdrachten meer te krijgen voor feestelijke glaasjes, pompoenrecepten en dergelijke, is dat ik terug gewone kost kan klaarmaken. Vergis jullie niet, het is hier niet alle dagen "jinglebells food" zenne. Mijn man en vooral mijn 17-jarige zoon genieten nog het meest van dagdagelijkse dingen zoals stoemp met worst en/of frietjes. Ze waren dus ook maar wat blij dat ik eindelijk aan de slag ging met het Croque Madame toestel dat al enkele weken op mijn tafel stond. :)

Nadat ik al de XL Teppanyaki en het XL Croque Monsieur apparaat voor jullie mocht testen, kreeg ik nu dus ook de nieuwe Croque Madame van Domo thuisgestuurd. Jawel, jullie lezen het goed: een toestel om in één handomdraai 2 croque madames (of moet dat 2 croques madame zijn?) op tafel te toveren. Voor de croque-leken onder jullie, da's een croque monsieur met een spiegelei op.



Ik was eerlijk gezegd wel benieuwd of het toestel erin zou slagen om de croques én de spiegeleieren gelijktijdig gaar te krijgen. Wel, dat deed het absoluut. Na 4 minuutjes kwamen zowel de croques - mooi goudbruin - als de spiegeleitjes (sunny side up is toch veel mooier, vinden jullie ook niet?) perfect gebakken uit het toestel. Wat een weelde! Twee croque madames in een handomdraai! 

De voordelen op een rijtje:
Geniet van dubbel plezier, bespaar tijd en afwas en bak tegelijkertijd 2 croques en 2 overheerlijke spiegeleieren met dit unieke toestel.
Uitneembare bakplaten voor gemakkelijke reiniging.
Perfect bakresultaat: croque en spiegelei zijn op hetzelfde moment klaar.
Hoogwaardige antiaanbaklaag.
1200 W.



Een minpuntje. Mijn dochter was zo onder de indruk van het toestel dat ze het meteen na de test in beslag nam. "Ach, mama, jij hebt toch je XL Croque Monsieur apparaat?"... Tjah, wat kon ik daarop zeggen? ;)

maandag 24 november 2014

Tarte tatin van witloof

Vorige week maandag was ik te gast in de loft van Lieve Byttebier, het gezicht achter dé kookwinkel van Kortrijk met dezelfde naam, blogster van Rue de Surène en ondertussen ook al auteur van haar eerste kookboek De Tafel van Tien. Een drukke dame! De uitnodiging klonk alvast veelbelovend: VERY IMPORTANT INVITE luidde het onderwerp en kwam van Le Creuset. Met zo'n mail heb je mijn aandacht helemaal vast natuurlijk. Ik las verder. Culinaire workshop Foodpairing met herfstgroenten met Lieve Byttebier en Stéphanie Coorevits. Keywords: gezellig, kokkerellen, foodpairing, tafelen, wijn.



Lieve kende ik van toen ik samen met haar een bezoekje mocht brengen aan de fotoshoot van het eindejaarsmagazine van Delhaize vorig jaar. Stéphanie Coorevits kende ik ook. Neen, niet van haar deelname aan Hobbykok (want dat werd op dinsdag uitgezonden en dus op mijn vaste Spermalie avond), maar doordat zij in de jury zetelde die mijn risottokroketje beoordeelde tijdens de cheese-battle van Brugge Kaas.



Via Facebook ontdekte ik al snel wie de andere aanwezigen zouden zijn: Claudia van Claudia's Keukenspot, Julie van Hapjesprinces, Marijke van Marijke Kookt en Annelies van Lieziepeasy. Ik zag het helemaal zitten: een fijne avond met gelijkgezinde, gedreven bloggers én Le Creuset is één van mijn favoriete merken. Dat was het al, maar is het nog meer geworden sinds ik het complete, 10-delige Pâtiliss gamma in de wacht sleepte. Mocht Erik Van Looy mij tijdens De Slimste Mens vragen "wat weet je over Le Creuset?", dan zou ik binnen de 10 seconden roepen: Gezelligheid - Degelijkheid - Gietijzer - Pâtiliss - Kleur.



Ik verklaar me nader. Wat is er gezelliger dan samen een spelletje spelen terwijl een stoofpotje staat te pruttelen op het vuur en langzaam zijn heerlijke geur (moeilijk voor een West-Vlaming!) verspreidt door het huis? Het woord stoofpotje doet mij meteen denken aan de rode ovale stoofpan van Le Creuset, het degelijke Franse merk dat levenslang meegaat en van moeder op dochter wordt doorgegeven. Zoals ik al zei, associeerde ik Le Creuset vroeger steevast met de gietijzeren potten en pannen, maar daar is verandering in gekomen sinds ik àlles bak met het Pâtiliss gamma, de prijs die ik mocht in ontvangst nemen nadat ik het meest Facebook stemmen kreeg voor mijn eclairs met Gianduja banketbakkersroom! Daar waar vroeger rood de boventoon voerde bij Le Creuset, is het merk sinds enige tijd een andere weg ingeslagen en biedt alles nu aan in een resem fancy kleurtjes: Caraïbisch blauw, basilicum, chiffon pink, kastanje, citroengeel,... Je kan het zo gek niet bedenken!



Na een glaasje en een hapje werd uitgelegd hoe we die avond zouden werken. Jaja, er moest gewerkt worden voor de kost... In tegenstelling tot andere workshops waar je een netjes uitgetikt recept krijgt, mochten we deze keer gewoon onze gang gaan met de ingrediënten die op tafel lagen: bieten, champignons, allerlei soorten champignons, wortels, pastinaak, witloof, blauwschimmelkaas, geitenkaas, oude schapenkaas, risotto, fregula, pancetta, chorizo, diverse soorten brood, kikkererwten,... en ga zo nog maar eventjes door. Teveel om op te sommen.



Het was meteen duidelijk dat het publiek uit bloggers bestond: aan inspiratie geen gebrek. Er werden al snel duo's gevormd en die gingen aan de slag met al het moois (de potten) en het lekkers (de ingrediënten) dat er voor handen was. In de loft verspreidden zich binnen de kortste keren de heerlijkste geuren (Lap! Weer een tongbreker voor de West-Vlamingen). Er werd druk gekookt, maar ook gebabbeld. Uiteraard. Naarmate de glazen bijgevuld werden, stegen de decibels. Wat in het begin nog wat aftastend geroezemoes was, groeide al snel uit tot een 'kiekenkot'. De enige haan in het gezelschap, de echtgenoot van Marijke, hield zich bewust afzijdig en maakte van de gelegenheid gebruik om de vele mooie foto's te maken. Bedankt, Peter!



We maakten een carpaccio van rode en gele bietjes met gehakte noten en verkruimelde blauwschimmelkaas, frietjes van vergeten groenten met home-made hummus, een risotto van fregula sarda met pompoenpuree, chorizo en boschampignons, brushetta's met pompoen,... en dus ook deze tarte tatin van witloof. Die stond al heel lang op mijn TO DO-lijst en dit was het ideale moment: alle ingrediënten waren aanwezig, evenals de speciale tarte tatin vorm van Le Creuset. Deze hartige tatin, als lunchgerecht te serveren van een frisgroene salade, was zo lekker dat ik hem ondertussen thuis al opnieuw maakte!

Bedankt aan Le Creuset voor de uitnodiging, Lieve voor de hartelijke ontvangst, Stephanie voor de deskundige begeleiding, Marijke om mijn kookmaatje-voor-een-avond te willen zijn, Julie en Annelies voor het gezelschap in de auto en Peter voor de foto's.

Foto's: Peter De Lathouwer.



Nodig voor 1 tarte tatin

1 vel bladerdeeg
5 stronken witloof
Een stronk verse geitenkaas
Honing
Tijm
Peper en zout
Boter en olijfolie

Werwijze

Warm de oven voor op 180° C.

Laat een flinke klont boter smelten in de tarte tatin vorm van Le Creuset (of in een ovenvaste diepe pan) op het vuur. Doe hierbij nog een scheut olijfolie. Reinig het witloof. Snijd het kontje eraf en snijd de stronken in twee. Schik ze met de snijkant naar boven en het kontje naar buiten in de tatinvorm. Laat het witloof caramelliseren op een hoog vuur.

Kruid met flink wat peper en zout.

Snijd plakjes van de geitenkaasstronk en schik op elk stuk witloof een plakje geitenkaas. Besprenkel ruim met vloeibare honing en bestrooi met tijm.

Rol het vel bladerdeeg uit en leg het bovenop de laag witloof. Vouw de randen van het vel deeg rond het witloof langs de rand van de tatinvorm. Maak in het midden van de lap deeg een gaatje, zodat stoom kan ontsnappen tijdens het bakken.

Bak de tarte tatin gedurende 30 minuten in de oven van 180°C.

Plaats een groot bord omgekeerd op de tatinvorm en keer om zodat de tarte tatin op het bord valt.

Serveer warm, lauw of koud.


zondag 23 november 2014

Aardbeien, advokaat, meringue

Onlangs hoorde ik op de radio reclame voor Belgische aardbeien. Euh? Hoorde ik dat wel goed? Het aardbeienseizoen is toch al lang voorbij? Wel, blijkbaar niet. En toen ook David Selen in mijn laatste kookles de 'zomerkoninkjes' als dessert serveerde, moest ik toegeven: deze smaakten best nog wel lekker. Temeer daar ze kort gebakken werden én geblust met champagne! :-)

Dat maakt dit dessert in een glas eigenlijk tot het perfecte dessert voor eindejaar: licht, mooi, makkelijk én feestelijk.



Nodig voor 4 glazen

500 g aardbeien
100 g advokaat
200 g yoghurt
Champagne
Boter en suiker
Meringuekoekjes

Werkwijze

Was de aardbeien en verwijder het kroontje. Snijd ze in twee.
Laat in een pan boter en suiker karamelliseren.
Bak hierin de aardbeien kort.
Blus met champagne.
Mix een mespuntje Xantana door het bakvocht.
Laat afkoelen.

Maak ondertussen de crème van advokaat door de advokaat te mengen met de yoghurt.

Afwerking

Schik de aardbeien samen met wat siroop van het bakken onderin een glas. Lepel hierop de crème van advokaat. Werk af met verkruimelde meringues.

Bron: recept van David Selen van het gelijknamige restaurant in Bissegem.

vrijdag 21 november 2014

Kastanje-chocoladetaart

Of ik als teambuilding een kookles wou geven aan mijn collega's? Die vraag kreeg ik een tijdje geleden van mijn baas. Nu moet je weten dat ik normaal nooit neen durf te zeggen tegen mijn baas. Ik ben nog van de generatie die geleerd werd om de hiërarchie te respecteren. Assertiviteit stond toen nog niet in de Dikke Vandale. Jaja, ik ben al zo oud... Maar deze keer hield ik voet bij stuk, ondanks zijn herhaaldelijk aandringen: "Neen, ik wil niet". Of liever: "Non, je ne veux pas". Mijn baas is nl. een Fransman.

Je moet weten dat we op mijn werk met 20 man zijn. Die 'man' is nogal letterlijk te nemen. We zijn slechts met 3 vrouwen en worden smalend 'de mosselbank' genoemd door de heren... OK. OK. We zitten en klitten met 3 op een rij samen.



Maar om nog even door te gaan over de mannen:
- de gemiddelde leeftijd bedraagt naar schatting 23 jaar
- hét gespreksonderwerp aan tafel is games, Android vs Apple gsm's, Netflix, films, games, Android vs Apple gsm's, Netflix, films, enz... Oh ja, af en toe onderbroken door een seksistisch mopje of 2.
- hun middagmaal bestaat uit pizza van de Pizzahut, een hamburger van de Quick of een worstenbroodje van de Panos.

Ik zag mezelf echt geen les geven aan deze bende fastfoodadepten en webfreaks. Let wel, I love them. Ga nu vooral niet denken dat ik ongelukkig ben tussen dit heerschap. Integendeel. En af en toe probeer ik een woordje mee te placeren (als dat niet zou kunnen, dàn zou ik pas ongelukkig zijn!). Niet als het over Html 5 en dergelijke gaat, maar over voetbal bv. Zo ontdekten ze dus al snel dat ik een hevige Club Brugge fan ben. En ja, je raadt het al. Op een dag vonden ze er niks beters op dan 'een loopje' met mij te nemen. Figuurlijk, want letterlijk zou het hen niet lukken. ;-)  Zo slaagden ze erin om àlle foto's op àlle websites waarnaar ik surfte te vervangen door foto's van RSC Anderlecht... Grrrrr! Meisjes plagen is liefde vragen, zeker? ;-)



Allez, deze lange intro is maar om jullie te schetsen dat ik het niet zag zitten om zelf les te geven aan mijn collega's. En dus zocht ik een uitweg. En die vond ik bij Klara van De Keyser en De Kok, een prachtige kookstudio in Zaffelare. Ik zweeg in alle talen over de kookkunsten van de Wax webdevelopers en informeerde naar de mogelijke thema's voor een culinair atelier. Keuze genoeg: bistro, hedendaagse keuken, mediterraans, klassiek Frans, Midden-Oosters, grootmoeders keuken,... De prijs viel ook heel goed mee én er was nog een plaatsje vrij. Mijn baas had inmiddels ingezien dat het niet zou lukken met mij en besliste dus al snel dat we met Wax een avondje De Keyser en De Kok zouden doen. En dat heeft hij zich niet beklaagd. We kozen voor een mediterraans buffet.



Na een glaasje Cava én een paar shotjes van de stiekem binnengesmokkelde Bonnie & Clyde gin zat de sfeer er meteen goed in. Lag het aan de alcohol of hebben ze dan toch verborgen talenten, maar alles lukte wonderwel. Kwamen achtereenvolgens op tafel: bruschetta met geroosterde pompoen en Parmaham, caponata, Turkse courgettepannenkoekjes, venkel met kappertjes, olijven en risotto, tajine met lamsgehaktballetjes, gember en citroen, fregola sarda en last but not least, deze rustieke kastanje-chocoladetaart. Alles smaakte heerlijk! Chapeau voor Klara om niet alleen deze bende jonge veulens in toom te houden, maar ook nog eens gerechtjes te laten maken 'zonder bugs'. Intern grapje... Ik ben duidelijk één van hen geworden...




Nodig voor 2 kleinere taarten (diam. 20 cm ongeveer)

Voor het deeg:
130 g koude boter, in blokjes
200 g bloem
60 g poedersuiker

Voor de vulling:
180 g donkere chocolade (min. 70% cacao)
130 g boter
4 eieren
1,5 el cacaopoeder
100 g suiker
250 g kastanjepuree

Voor de garnering:
1 kl kaneelpoeder
1/2 kl kruidnagel
1 kl gemberpoeder
1 kl chilipeper
3 el cacaopoeder
1 el poedersuiker
Een snufje zeezout



Werkwijze

Verwarm de oven voor tot 180° C.

Voor het deeg:
Doe de boter, bloem en poedersuiker in een keukenmachine en laat enkele minuten kneden tot een stevig deeg.
Kneed het deeg nog even kort na met de hand, wikkel het in plasticfolie en laat het in de koelkast minimum 15 minuten rusten. Druk het deeg in een ingevette springvorm van 24 cm doorsnede (of in 2 ingevette springvormen van 20 cm diameter), waarbij je de randen goed naar omhoogduwt. Bak de bodem 15 minuten en haal hem uit de oven.

Voor de vulling:
Breng een bodem water in een ruime pan aan de kook. Zet een vuurvaste kom op de pan en smelt de chocolade met de boter au bain-marie. Haal de kom van het vuur. Splits de eieren. Roer één voor één de 4 dooiers door het boter-chocolademengsel. Voeg het cacaopoeder, 50 g fijne kristalsuiker en de kastanjepuree toe. Roer goed door elkaar.

Klop in een schone kom 4 eiwitten stijf. Voeg beetje bij beetje 50 g fijne kristalsuiker toe. Klop tot het schuim pieken vormt en glanst. Spatel het eiwit voorzichtig in 2 of 3 keer door de chocolademassa. Schep het mengsel op de taartbodem. Plaats de taart in het midden van de oven en bak hem in 25 minuten gaar. 25 minuten is de tijd voor een grote taart. Onze 2 kleinere taarten van 20 cm gingen er maar een 18-tal minuutjes in. Laat afkoelen op een rooster.

Voor de garnering:
Roer in een kommetje alle ingrediënten door elkaar. Strooi dit mengsel met behulp van een theezeefje over de taart.

Bron: recept van Klara Libert van De Keyser en De Kok.

woensdag 19 november 2014

Soep van oesters, hoorn des overvloeds, witte truffel

Oesters zijn een van de weinige dingen die ik niet lust. Ik vind ze vies. Alleen wanneer ze gegratineerd worden op een bedje van spinazie met een champagnesauske eroverheen, dan probeer ik het. Met mijn ogen dicht. En in één hap naar binnen. Zeker niet op bijten! Slik. Gloek. Binnen.

Toen ik vorige zaterdag les ging volgen bij David Selen en David doodleuk aankondigde dat we als voorgerecht een soep van oesters gingen maken, verslikte ik me bijna in mijn koffie. Ik mocht er niet aan denken. My worst nightmare! Een heel bord vol van die glibberige dingen! Bah en beurk!

Maar David stelde mij meteen gerust: hij lust zelf ook geen oesters en toch vindt hij dit soepje heel lekker. OK. Ik zou het proberen. Met mijn ogen dicht. Welnu, dit was een openbaring. David had gelijk. Heeft de chef niet altijd gelijk, trouwens? Dit was écht lekker. En écht makkelijk ook. Eigenlijk het perfecte soepje voor je feestdiner. De witte truffel maakt het helemaal àf. Ook als amuse-soepje in een glaasje is dit een voltreffer!



Nodig voor 6 borden

1 fles witte wijn (sauvignon blanc)
5 sjalotten
1 liter room
12 Zeeuwse oesters nr 3

Voor de afwerking:
1 sjalot
Een handje hoorn des overvloeds
2 el geroosterde pijnboompitten
Zeezout

Werkwijze

Snijd de sjalotten grof en zet ze samen met de wijn op het vuur. Laat voor de helft inkoken. Voeg de room toe en laat terug flink inkoken.

Haal de kom van het vuur en voeg de oesters toe. Mix de soep met een staafmixer en passeer door een zeef. Let op: de soep mag nu niet meer koken!

Reinig de hoorn des overvloeds. Versnijd in kleinere stukken.
Versnipper een sjalot fijn en zet aan in boter. Voeg de hoorn des overvloeds toe en bak kort.

Afwerking

Schep een pollepel soep in een diep bord. Verdeel er de hoorn des overvloeds over en wat geroosterde pijnboombitten.

Strooi er zeezout over en werk af met versgeschaafde witte truffel.

Bron: recept van David Selen van het gelijknamige restaurant in Bissegem.

maandag 17 november 2014

De essentie van chocola

Wanneer er een nieuw bak- of dessertenboek verschijnt, dan ben ik niet in te tomen. En wanneer dat boek dan nog eens voor de volle 100% gewijd is aan chocolade, dan ga ik hélemaal voor de bijl. Ik beken, ik ben een chocoholic en wel een van de ergste soort: ik ben een junk. Ernstig verslaafd. Een maaltijd die niet eindigt met een stukje chocola is een verloren maaltijd.



Sinds ik De Essentie van Chocola in mijn pollen kreeg, is mijn Must-Blog lijstje ineens met zo'n 10 TO DO's uitgebreid. Zeg nu zelf, gaan jullie ook niet spontaan watertanden bij klinkende titels als
- Confituur van melkchocolade
- Verrukkelijke kersen
- Pannacotta van pure chocola met ananas en kokos-citroengrasschuim
- Perensnoeperijtjes met karamel
- Ivoren pannacotta met tonkabonen, aardbeiencoulis
- Chocoladecrémeux met koffie en vanilleschuim
- Tartelettes met chocola, clementines en oranjebloesemwater
- Churros uit de woestijn en karamel-chocoladesaus met gember



En dan zagen jullie de foto's nog niet! Stuk voor stuk pareltjes! Likkenbaarden. Kwijlen. Moeilijk om geconcentreerd te blijven en een correcte review te schrijven...



De openingsbladzijden (tot en met pagina 36) worden gewijd aan basistechnieken. Geen overbodige luxe, want om chocolade te bewerken zijn nogal wat dwingende regels. Maar geen nood, in dit boek word je van naaldje tot draadje uitgelegd hoe je chocolade moet smelten, tempereren, hoe je chocolade in een vorm (bv. paasei) kan gieten, hoe je ganache maakt, enz. enz. dat alles aan de hand van stap-voor-stap foto's. Uiteraard ontbreken ook de recepten voor chocolademousse niet, het ene op basis van eiwitschuim en het andere zonder ei. Chocoladecrémeux, chocoladebanketbakkersroom en chocoladesaus maken het rijtje met basistechnieken compleet.



Hierna komt het echte receptenwerk aan bod. 69 stuks om precies te zijn, goed voor een culinair orgasme. Vergeef me de woordspeling, maar dit was een open deur! Die worden netjes opgedeeld in 5 hoofdstukken: vloeibaar, luchtig, smeltendzacht, krokant en schuimig.

In vloeibaar komen alle nagerechten te staan waarbij de chocolade in meer of mindere mate nog vloeibaar is: coulants (ook gekend als moeulleux), diverse soorten chocolademelk, chocoladefondue,...



In de categorie luchtig is vooral aandacht voor luchtig gebak: wafels, churros, brownies, cupcakes, biscuit, éclairs, cake, soufflé, profiteroles,... maar ook orangettes, mendiants, pralinérotsjes,...

Het hoofdstuk smeltendzacht is mijn favoriete onderdeel. Hierin horen de pannacotta's thuis en de warme chocoladetaart en mandarijnentaartjes en royal, een taart waarvan je aankomt alleen al door ernaar te kijken... Mmmmmmh!

Bij de krokante recepten wordt de chocolade steeds gecombineerd met een krokante koek of bodem: chocoladecrémeux met koffie en vanilleschuim, walnotentaart met karamel en chocola, bijzondere tartelettes,... ze hebben allemaal één ding gemeen: krokantjes zorgen voor de bite.

En voor wie er geen genoeg van krijgt (lees: ikke!) volgt er nog het thema schuimig met mouthwatering mousses! Wat een kunstwerkjes. Wat een plaatjes. Aantrekkelijke en stijlvolle creaties die niet alleen prachtig maar ook heerlijk zijn. Allez, dat laatste is alleen nog maar een vermoeden. Tot nu. Ik ga heel snel aan de slag met dit boek!


Mijn eindconclusie. OK die is subjectief en gekleurd, maar dat moet je er maar bijnemen. Bij zoveel chocolade kan ik niet onbewogen en neutraal blijven. Onmogelijk. Dit boek is een must-have voor elke chocoladeliefhebber. Het ideale kerstcadeau voor elke chocoholic. Tip: geef er dan meteen wel ook enkele tabletten goeie (Valrhona) chocolade bij zodat de persoon direct aan de slag kan. Anders is het alsof de sint een kind probeert gelukkig te maken met een autootje op batterijen zonder de batterijen...

De Essentie van Chocola is verkrijgbaar in de boekhandel & speciaalzaken en online o.a. bij Bol.com en Proxis.
Onder redactie van Frédéric Bau, Ecole du Grand Chocolat Valrhona
Fotografie: Clay McLachlan
190 pagina's.
Uitgegeven door Fontaine Uitgevers.
ISBN 978 90 5956 554 8
Prijs: € 19,95.

zondag 16 november 2014

Caramel appel trifle

Whoop! Whoop! Er zit een nieuwkomerke aan te komen in de rayon van de supermarkt! Eentje om naar uit te kijken. Ik kan het weten, want ik had het voorrecht om er in avant-première al mee aan de slag te gaan...

Iedereen kent natuurlijk de blikjes gecondenseerde melk van Nestlé. Je weet wel, die dingen die je een paar uur in kokend water moet zetten om dulce de leche te bekomen. Wel, Nestlé heeft die klus nu zelf geklaard. Euh? Jaja, je kan die blikjes caramel of dulce de leche of melkconfituur heel binnenkort* gewoon kant-en-klaar kopen. De smaak is gelijk aan die die je zelf maakt. Echt waar. Dit is bangelijk lekker. Op de boterham, op de pannenkoek, bij een ijsje,...



Ik koos om er trifles mee te maken. Voor wie niet weet wat een trifle is, snuisterde ik even op Wikipedia: Trifle ('niemendalletje') is een nagerecht uit de Engelse keuken. Het bestaat uit meerdere lagen in een glas of glazen kom. De klassieke trifle heeft als onderste laag stukjes cake met daarop sherry gesprenkeld; hieroverheen wat vers fruit, bijvoorbeeld aardbeien of perziken en ten slotte een laag vla of custard. Er zijn echter vele variaties mogelijk: de cake kan vervangen worden door koekjes of brownies en in plaats van vla kan het toetje ook afgedekt zijn met ijs.

Ik koos voor appels als vers fruit, kaneelslagroom i.p.v. vla en voor chocolade granola i.p.v. cake of brownies. Het resultaat is een bommetje: een smaakbommetje en helaas ook een caloriebommetje. Je wil vast niet weten hoeveel kilometer je moet joggen of hoeveel uur je moet wandelen om de calorieën van deze glaasjes te verbranden... Maar dit is by far één van de lekkerste desserten van deze blog. Dat heb ik waarschijnlijk al vaker gezegd, maar nu meen ik het! :-)

*De Gecondenseerde Melk met Suiker Caramel van Nestlé is verkrijgbaar vanaf december 2014/januari 2015 in blik (397 g) en dat uitsluitend in de supermarkten en hypermarkten van CARREFOUR. Aanbevolen verkoopprijs: € 2,55.



Voor 4 à 6 trifles (afhankelijk van het formaat van je glazen)

1 blik NESTLÉ Gecondenseerde Melk Caramel

3 appels
2 kl limoensap
1/8 kl muskaatnoot
2 kl kaneel in poeder
6 el bruine suiker
1 klontje boter

250 ml volle room
100 g bloemsuiker
1 kl kaneel in poeder

90 g chocolade Granola (havermout met chocolade en macadamia noten)

Werkwijze

Schil de appels, verwijder het klokhuis en snij in stukjes. Meng in een middelgrote pan met limoensap, muskaatnoot, kaneel en bruine suiker. Schud de appels op zodat er zich een suikerlaagje rond vormt.
Voeg de boter toe en bak de appels gedurende 15-20 minuten of tot ze zacht zijn naar wens. Laat afkoelen gedurende 15-20 minuten.

Klop voor de kaneelslagroom de room in een schone mengkom tot hij begint dikker te worden. Voeg de suiker en kaneel toe tot je stijve pieken bekomt.

Lepel een laagje slagroom in de glaasjes.
Schik hierop een laagje granola.
Hierop komt een schepje Caramel.
Eindig met een laagje appels.

Herhaal de laatste 4 stappen of tot het glas vol is.

Eindig met een extra laagje caramel op elke trifle.

Zet in de koelkast gedurende 2 à 3 uur of tot je ze wenst te serveren.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...